Zimowe impresje

Jako, że zimę mamy w tym roku wyjątkowo mocną ale i bardzo piękną postanowiłem dodać kilka zdjęć zrobionych podczas ostatniego spaceru po Parku Kościuszki, jak widać natknąłem się na nieproszonych gości :)







nieproszeni goście :)

Dziewczyny z kalendarza

Ten krótki wpis powstał w wyniku marudzenia Marka, który będąc u mnie wyraził szczególne zainteresowanie kalendarzem Bolsa, przedstawiającymi Panie w strojach kąpielowych bądź obcisłych żakietach. Kalendarz dodawany jest do butelki Bolsa 0,7 litra, zapakowanej w fajne pudełko. Nie wiem ile dokładnie kosztuje taki zestaw, bo dostałem w prezencie, ale z tego co się orientuję to ok. 35 zł. Zdjęcia wykonał słynny ponoć, grecki fotograf Tassos Vrettos (mnie osobiście to nazwisko nic nie mówi :) ) Wszystkie dziewczyny to polskie modelki, ładne ale jak na mój gust za chude :) Sam kalendarz jest mało praktyczny, ma małe cyfry (trzeba się dobrze przyjrzeć), ale za to doskonale sprawdza się jako bibelot zdobiący pokój, głównie za sprawą naprawdę bardzo dobrych zdjęć. Na zakończenie zdjęcie na miesiąc styczeń dedykowane Markowi. Niestety papier kredowy stwarza spore problemy podczas fotografowania, dlatego zdjęcie w takiej a nie innej jakości.

StuG III Ausf.G - Dragon Armor 1:72

Dzisiaj pierwszy wpis z serii "Hobby". Modelarstwo jest jednym z moich kilku zainteresowań. Zbieram różne rzeczy w różnych skalach, dzisiaj coś z dziedziny broni pancernej w skali 1:72. Sturmgeschütz III Ausf.G z serii Dragon Armor, czyli gotowy, pomalowany model. Takie same modele są dostępne do sklejania w zwykłej serii Dragona. Na gotowe modele zdecydowałem się po wielu latach zwykłego sklejania, doszedłem do wniosku, że duży nakład pracy i czasu poniesiony na zwykłe modelarstwo, kurcząca się ilość czasu oraz nie zawsze zadowalające efekty to już nie dla mnie. Modele z serii Dragon Armor to modele najwyższej klasy, poziom wykonania detali jest powalający, jak przystało na Dragona, który jest niedoścignionym wzorem jeżeli chodzi o geometrię i wymiary swoich replik. Modele nie są tanie, ale gotowy model rekompensuje wydatki poniesione na farby i całe mnóstwo akcesoriów które należy nabyć przy zwykłym sklejaniu. I tu pojawia się pytanie czy nie zatraciłem idei modelarstwa? Być może po części tak, bo jest to już bardziej kolekcjonerstwo, ale według definicji gotowe modele to dalej modelarstwo. Dobrze, powróćmy jednak do modelu StuG-a III, replika przedstawia egzemplarz w malowaniu elitarnej dywizji grenadierów pancernych "Großdeutschland" (Wielkie Niemcy) z okresu walk na froncie wschodnim w 1943 roku. Pojazd w dwubarwnym kamuflażu, z dominującym standardowym podkładem koloru piaskowo - żółtego. Na kadłubie insygnia dywizji "Großdeutschland" czyli biały chełm. Model posiada znakomicie wykonane ślady eksploatacji, przybrudzenia, przetarcia, bardzo fajne wykonane gąsienice czego niestety nie widać dobrze na zdjęciach. Dużo detali: narzędzia, zapasowe koła, liny holujące, wyciągarka i inne. Na zakończenie powiem, że model jest znakomity i polecam go wszystkim miłośnikom broni pancernej. Można go jeszcze dostać w kilku sklepach internetowych na terenie kraju, ale należy wziąć pod uwagę, że modele Dragon Armor są produkowane w krótkich seriach po ok 2 do 5 tyś. sztuk i szybko znikają ze sprzedaży. Zdjęcia robione z użyciem lampy błyskowej w celu lepszej ekspozycji detali.




StuG-i III Ausf. G z dywizji Großdeutschland, kwiecień 1943 roku, front wschodni. Widoczne insygnia jednostki - biały chełm. Zdjęcie pochodzi z zasobów Bundesarchiv.

Czarodziejska góra

Dzisiaj z kategorii "Czytaj z Igorem" książka Tomasza Manna "Czarodziejska góra". Raczej dzieło literackie najwyższych lotów :). Do książki tej zabierałem się już od bardzo dawna, zawsze jednak były jakieś inne pozycje do przeczytania w danej chwili, dlatego też lekturę tego dzieła wciąż odkładałem na później. Z końcem listopada ubiegłego roku postanowiłem w końcu zabrać się za czytanie powieści. Całe szczęście książkę miałem na stanie w domu, dzięki zakupowi mojej mamy, która w 1982 roku nabyła ówczesne wydanie. Jakość papieru oraz druku rodem z głębokiej komuny nie zachęcała do czytania, ale szybko się przemogłem i przystąpiłem do zgłębiania fabuły pierwszego z dwóch tomów. Początek nie był łatwy, pierwsze trzydzieści stron to zapoznanie z bohaterem; Hansem Castorpem dwudziestotrzyletnim inżynierem z Hamburga, poznajemy krótką historię rodziny Castorpów oraz Tienapplów, dramaty jakie przeżył Hans w dzieciństwie oraz wczesnej młodości. W tle mamy też rys Hamburga czasów początku XX wieku, dawnego hanzeatyckiego miasta, ośrodka handlowego oraz centrum przemysłu stoczniowego (w tle pobrzmiewa rywalizacja Cesarskich Niemiec z Wielką Brytanią w sprawie rozbudowy floty wojennej z początku XX wieku). Tomasz Mann pokusił się również o przedstawienie pragmatyzmu oraz chłodnej kalkulacji ludzi północy. Muszę powiedzieć, że po pierwszych dwóch rozdziałach, może nie nudnych ale jednak nie porywających byłem trochę rozczarowany. Dalej było już tylko coraz lepiej. Młody Castorp wybiera się w podróż do szwajcarskiego kurortu Davos by odwiedzić swojego kuzyna Joachima Ziemssena, oficera Cesarskiej Armii przebywającego w sanatorium na leczeniu. Dla młodego Hansa miał to być urlop połączony z towarzyszeniem kuzynowi, szybko jednak okazuje się, że podróż ta zupełnie odmieni jego życie, musi pozostać w sanatorium ze względu na stan zdrowia (górski klimat zaostrza ukryte dolegliwości). I tu w górskim sanatorium "Berghof" w którym młody Castorp spędzi mnóstwo czasu, toczy się główna fabuła powieści. Gros fabuły stanowią rozmowy podczas posiłków, spacerów, leżakowania oraz spotkań towarzyskich w salonie. Rozmowy i dysputy są największą zaletą książki, mnogość ciekawych tematów i prezentowanych idei sprawia, że czyta się to z wielkim zainteresowaniem, intryga rozgrywa się na płaszczyźnie intelektualnej. Dlatego książka okaże się szczególnie ciekawa dla osób z filozoficzno - ideowym zacięciem. Kolejnym dużym plusem są bardzo wyraźne i doskonale nakreślone postacie: Hans Castorp wzbudza jak najbardziej pozytywne odczucia, przyznam, że dawno już żaden książkowy bohater nie wzbudził we mnie tylu miłych emocji, podobnie jest z jego kuzynem Joachimem. Szybko przywiązujemy się do obydwu kuzynów. Pozostałe postacie są równie ciekawe, dotyczy to w szczególności dwóch pedagogów, przyjaciół ale jednocześnie ideowych oponentów: Lodovico Settembrini - włoski literat, mason, humanista oraz Leopold Naphta - Żyd, eksjezuita, klerykał, konserwatysta. Toczą oni intelektualny bój o duszę Hansa Castorpa, ich spory oraz dysputy są niesamowite. Mnie osobiście dużo bardziej przypadł do gustu surowy Naphta i jego radykalne ale dużo bardziej racjonalne poglądy. Settembrini jest również bardzo ciekawy, pełni funkcję pierwszego mentora młodego Castorpa. Z pozostałych postaci warto wymienić enigmatycznego i cynicznego rządcę sanatorium doktora Behrensa, równie ciekawego doktora Krokowskiego, holenderskiego handlarza kawy Mynheera Peeperkorna czy rosyjską pacjentkę o francuskim nazwisku Kławdie Chauchat. Z piękną Kławdią Chauchat o zielono-niebiesko-szarych oczach związany jest wątek miłosny, Hans zakochuje się w niej. Jest to jednak miłość zupełnie inna niż powszechnie znana z książek czy filmów, jaka?, tego nie będę zdradzał. Mogę jedynie powiedzieć, że pan Settembrini będzie niezadowolony, widzi w pani Chauchat pokusę dla młodego Castorpa, która może go odwieść od zgłębiania zagadnień filozoficznych i ideowych, dlatego ironicznie nazywa Rosjankę "tatarskimi oczyma" lub "ślepiami wilka stepowego". Widać w tym również niekrytą pogardę Settembriniego dla ludzi wschodu. Warto teraz kilka słów poświęcić problematyce książki jako całości. Porusza ona zagadnienia religii, moralności, życia i charakterystycznych dla niego wartości. Przeciwstawia sobie różne modele; radykalizm, kult śmierci, romantyzm (reprezentowane przez Naphte) oraz libertynizm, kult życia i oświecenie (reprezentowane przez Settembriniego) oraz wiele innych nie do pogodzenia ze sobą poglądów reprezentowanych przez obydwu panów. Ogólnie jednak książka jest krytyką rozkładu i upadku moralnego, pustki duchowej Europy początków XX wieku, który zaprowadził cywilizowane narody do brudu i błota okopów pierwszej wojny światowej i który to zmaterializował się w drugim światowym konflikcie zaledwie dwadzieścia lat później. Czy ludzkość wyciągnęła jakieś wnioski, jestem skory stwierdzić, że jednak nie, wiele wizji Tomasza Manna zawartych w jego dziele już się spełniło inne dopiero się zapewne spełnią tym bardziej, że Świat jest obecnie w dużo gorszej kondycji moralnej niż kiedykolwiek przedtem. Powieść Manna jest również specyficznym studium czasu oraz codzienności, a także przemijania, przemijania wszystkiego: życia, ludzi, czasu oraz idei. Wielowątkowe zakończenie powieści jeszcze bardziej tą przemijalność zaznacza. Wszystkie rozważania na temat czasu zawarte w książce na długo zapadają w pamięć. Z innych jeszcze przesłań i zagadnień, które przebijają się na światło dzienne to krytyka kultu pieniądza oraz problematyka męskiej przyjaźni, tego jak potrafi być trudna, zobrazowana na przykładzie więzi łączących Hansa z Joachimem, kuzyni darzą się wielką sympatią ale wyczuwalne jest pomiędzy nimi pewne napięcie, zwracają się do siebie na "Ty" a nie po imieniu. Nie zwierzają się sobie z miłosnych fascynacji (Joachim również ma swój obiekt westchnień) wynika to po części z nieśmiałości Joachima oraz jego wojskowego usposobienia. Kuzyni prowadzą ze sobą pewną grę, żaden z nich nie stara się zacieśnić rodzinnych więzi by nie wyjść na wrażliwca. Jak się później okaże, jeden z nich będzie bardzo żałował, że nie zrobił żadnego kroku by istniejącą sytuację zmienić. Na zakończenie, powiem, że książka jest bardzo ciekawa, nie ma najmniejszego sensu bym przytoczył tu losy poszczególnych bohaterów, ponieważ nie jest to moim celem. Dzieło Tomasza Manna pomimo niezwykle smutnego i cierpkiego wydźwięku, pozostanie w moim umyśle już na zawsze, jestem pewien, że jeszcze nieraz w ciągu swojego życia wrócę do tej książki. Długo nie mogłem się otrząsnąć po przeczytaniu ostatniej strony, wodziłem wzrokiem po ścianach i suficie i rozmyślałem co też stało się z "wiecznym strapieniem".

Silent City

Dzisiaj z kategorii "Kino jest sztuką" krótkometrażowy obraz Ruairi'ego Robinsona, osadzony w klimatach postapokaliptycznych. Świat po wojnie nuklearnej?, trzech żołnierzy przemierza pustynię pyłu, betonu i stali, ponura wizja Świata oraz marnego ludzkiego losu. Film bardzo treściwy, raczej nie dający jednoznacznej interpretacji, koncentruje się na kilku aspektach: nieuchronności losu, kruchości ludzkiego istnienia, beznadziejności sytuacji oraz osiągnięciach naszej cywilizacji, która jest w stanie, o zgrozo sama cofnąć się do epoki kamienia łupanego, do takiego stanu możliwości już dotarliśmy. Krótkość obrazu dodatkowo wzmacnia uczucie kruchości ludzkiego życia. Film jest pesymistyczny i nie pozostawia choćby cienia nadziei dla ludzkości. Wszystkim fanom falloutowych klimatów, na pewno się spodoba, moja ocena, wysoka: 9/10. Film można bez przeszkód ściągnąć z internetu, ponieważ został udostępniony za darmo przez twórcę. Polecam ściągnąć wersję Full HD, by docenić plastyczność obrazu.



Film polecam obejrzeć pod tym adresem, jakość obrazu całkiem dobra: http://www.youtube.com/watch?v=gMmnVwMm23A

Udanego Sylwestra i Szczęśliwego Nowego Roku 2010

Pragnę życzyć wszystkim udanego Sylwestra i Szczęśliwego Nowego Roku 2010. Udanej zabawy sylwestrowej, wszelkiej pomyślności, dużo zdrowia i szczęścia, spełnienia marzeń, zwycięskich bitew z losem i życiem, wiele miłości. W nadchodzącym roku wiele nowości na blogu. Pojawi się sekcja modelarska podzielona na trzy kategorie, ponadto "kącik rowerzysty - Pinotchet na bicyklu" czyli zbiór porad na temat sprzętu, wyposażenia, ubioru oraz spraw związanych z rowerem - kolejnym moim hobby. Będą też sporadycznie wpisy na temat oprogramowania komputerowego, które przetestowałem i uważam za niezawodne, sprawdzone, proste w obsłudze, dające szerokie spektrum możliwości, takie przy, którym nie będziesz przeklinał przed ekranem monitora, czy dostawał wypieków na twarzy. Będzie również więcej tego co już jest: książek, filmów, artykułów spożywczych i innych. Pozdrawiam i serdecznie zapraszam do odwiedzania mojego bloga w roku 2010 :)

Wesołych Świąt

Spokojnych, zdrowych i radosnych Świąt Bożego Narodzenia, a także wspaniałych prezentów, (jakich tam chcecie :)) życzę wszystkim moim przyjaciołom oraz znajomym. Wszystkich czekających na bitwy, pragnę uspokoić, prezent dostaniecie w amerykańskim stylu czyli jutro ;)

Klęska książąt

Wyjątkowo drugi wpis na blogu dzisiaj, materiał ten miał się pojawić już wcześniej ale tak się złożyło, że się nie pojawił. Zapowiedź trzeciej z przygotowywanych obecnie bitew, mianowicie klęski Rusinów i Połowców nad rzeką Kałką w 1223 roku. Bitwa została stoczona 31 maja 1223 roku, liczebność armii według różnych danych: pierwszy wariant: 20 tyś. Mongołów przeciw 50 tyś. Rusinów i Połowców, drugi: 23 tyś Mongołów przeciw 80 tyś. Rusinów i Połowców. Najbardziej prawdopodobny i podawany w największej ilości publikacji jest trzeci wariant, stosunek sił: 30 tyś. Mongołów przeciw 40 tyś. sprzymierzonych. Zdecydowałem się na trzeci wariant. Aby zachować stosunek sił 4:3 na korzyść sprzymierzonych zdecydowałem się na 1,5 tyś. Rusinów i 0,5 tyś. Połowców przeciw 1,5 tyś. Mongołów. Wracając do samej bitwy to okazała się ona prawdziwą klęską dla książąt ruskich oraz chana Połowców Kocjana. Zginęło aż dziesięciu spośród osiemnastu książąt, straty w ludziach wyniosły około 20 tyś. zabity po stronie sprzymierzonych. Mongołowie ponieśli niewielkie straty.


Prezentowana bitwa jest drugą po oblężeniu Kijowa 1240 roku, bitwą stworzoną przeze mnie pod moda Rusichi TW, który jest doskonałą bazą do tworzenia historycznych batalii dotyczących Europy Wschodniej, głównie ze względu na pięknie wykonane jednostki oraz nacje niewystępujące w podstawowej wersji gry czy innych modyfikacjach. Słów kilka na temat skali trudności bitwy dla poszczególnych nacji. Grając Mongołami bitwa jest raczej średnio trudna, dzięki czemu można się w pełni skupić nad odniesieniem jak najbardziej efektownego zwycięstwa. Dużo trudniej gra się Rusinami, których jednostki są rozproszone na obydwu brzegach rzeki. Najtrudniej gra się Połowcami, ze względu na małą liczebność wojsk oraz konieczność skoordynowania działań z AI komputera kierującym Rusinami. To chyba wszystkie informacje jakie chciałem przekazać na temat przygotowywanej bitwy. Bitwa dostępna do ściągnięcia już wkrótce :)

Eksperymentalne samoloty I Wojny Światowej

Jak w temacie, mój nowy filmik na kanale YouTube. Film przedstawia głównie konstrukcje niemieckie, ale nie zabrakło miejsca dla samolotów z Wielkiej Brytanii, Stanów Zjednoczonych, Austro-Węgier czy carskiej Rosji. Wiele konstrukcji słabo znanych nawet znawcom zagadnienia. Warto zwrócić szczególną uwagę na trzy szmatopłaty: DFW T.28 "Floh" (Flea) czyli pchła, prawdziwe latające kuriozum. Friedrichshafen FF54 Vierdecker wygląda jak maszyna zaprojektowana przez szaleńca, co po części tłumaczy kraksę samolotu podczas pierwszego lotu. Ciekawy jest również projekt niemieckiego "Amerika Bomber" całkowicie niemożliwy do wykonania ze względu na możliwości ówczesnej techniki. Zapraszam do oglądania. Ten i inne moje filmiki możecie oglądać na moim kanale YT: http://www.youtube.com/user/igorks

Dzicz ze Wschodu

Dzisiaj zapowiedź kolejnej historycznej bitwy, którą przygotowałem czyli oblężenie Kijowa przez Mongołów w roku 1240. Po zniszczeniu Imperium Chorezmijskiego, pokonaniu wojsk Rusinów i Połowców w bitwie nad rzeką Kałką, oraz podbiciu państwa Bułgarów Kamskich, Kijów stał się kolejnym celem ataku Mongołów. Wojska mongolskie dotarły pod Kijów pod koniec listopada 1240 roku i odrazu przystąpiły do oblężenia, na ich czele stał Batu-chan, który miał do dyspozycji według różnych źródeł od 5 do 30 tyś. ludzi. Obrońcy mogli przeciwstawić zaledwie około tysiąca uzbrojonych ludzi. W mieście schroniło się od 50 do 60 tyś. cywilów. Mimo bohaterskiej obrony, miasto zostało zdobyte po zaledwie ośmiodniowym oblężeniu. Batu-chan nie miał litości dla pokonanych, doszło do masakry mieszkańców miasta i zniszczenia zabudowy.

Wojska mongolskie pod Kijowem

Bitwę stworzyłem pod moda Rusichi Total War, skłoniły mnie do tego wspaniale wykonane jednostki dla księstw ruskich, oraz równie pięknie wykonani Mongołowie. Jak już wcześniej wspomniałem oblężenie rozpoczęło się pod koniec listopada, dlatego mamy zimową scenerię. Kijów był silnie ufortyfikowany dlatego zastosowałem aż trzy pasy murów obronnych. Zdecydowałem się na przewagę liczebną Mongołów 2:1 w stosunku do obrońców. Faktyczna przewaga jest jednak trochę większa, ponieważ mongolskie wojsko to w większości jednostki strzelcze. Historyczna przewaga Mongołów na obrońcami Kijowa była znacznie większa ale ze względu na ograniczenia gry oraz dbanie o grywalność, musiałem się zdecydować na podane wartości. Bitwę można rozegrać zarówno po stronie Mongołów jak i kijowian. Siły Mongołów są podzielone na dwie armie: duża - atakująca miasto od frontu oraz mała (sterowana przez komputer) atakująca miasto od lewej strony.

mongolskie trebusze ostrzeliwują mury miasta

atak na mury

Grając Mongołami bitwa nie jest zbyt trudna, możemy do woli szafować swoimi siłami, frontalny, nieskoordynowany atak i tak przyniesie zwycięstwo ale przy około 50% stratach. Oczywiście można również przeprowadzić skrzętnie zaplanowany atak i cieszyć się z minimalnych strat własnych. Gra obrońcami jest mimo wszystko bardziej wymagająca, przewaga liczebna oraz jakościowa jest po stronie Mongołów, dlatego obrońcy muszą dobrze wykorzystać trzy pasy fortyfikacji oraz skoncentrować swoje siły. To chyba wszystko jeśli chodzi o informacje z mojej strony. Bitwa będzie dostępna do pobrania 23 lub 24 grudnia, wszystkich serdecznie zapraszam do miłej zabawy. Więcej obrazków (w lepszej jakości) z bitwy już wkrótce na forum oraz na moim koncie Photobucket.



walka na dziedzińcu, zwycięstwo Mongołów jest bliskie